Liryki Mickiewicza

Liryki Mickiewicza.

Polały się łzy.
Jest to próba rozliczenie się Mickiewicza z dotychczasowym życiem. Poeta próbuje spojrzeć na przeszłe lata, podzielone na trzy okresy: dzieciństwo, młodość i wiek męski. Mickiewicz płacze, gdy snuje refleksje nad swoim życiem. Dzieciństwo to jeszcze okres niewinny i radosny. Młodość jest „chmurna i durna”, a wiek męski, będący wiekiem twórczym w życiu każdego mężczyzny, uznany jest za „wiek klęski”. Rozliczenie z dotychczasowym życiem i swą twórczością, wypada bardzo pesymistycznie. Poeta wątpi we wszystko, co zdołał do tej pory osiągnąć. Rozliczenie się z przeszłością jest powodem do odczucia totalnej klęski. 

Snuć miłość…
Ukazana w tym wierszu miłość stanowi pretekst do pełnej nostalgii zadumy nad życiem ludzkim, nad sensem człowieczego istnienia. W pierwszej części utworu Mickiewicz opisuje miłość przy pomocy ciągu porównań poetyckich – miłość można snuć „jak jedwabnik nić”, miłość można „”lać z serca, jak źródło wodę”, miłość można rozwijać jak blachę z ziarna złotego, miłość być może zbożem, albo matką trzymającą dziecko na ręku. W drugiej części utworu Mickiewicz opisuje wielką moc miłości. Ma ona taką siłę jak natura, żywioły, anioły, a nawet sam Stwórca, bo przecież od Niego się wywodzi. Miłość jest cząstką Boga w człowieku.

Nad wodą wielką i czystą.
Wiersz zawiera opis tafli jeziora. Odbijają...
To tylko 30% tekstu zobacz całość »

Uzyskaj pełny dostęp

To tylko 30% calej tresci. Aby uzyskac dostep do calego materialu jak rowniez do wszystkich wypracowan i streszczen na stronie:

Wyślij SMS o treści: koddeszkola na numer 73480

Dostęp ważny przez 1 tydzień
Koszt to tylko 3zł + VAT!!! | Problemy z kodem?
Nie chcesz wysyłać SMS-a?


Zobacz podobne teksty: