Na początku mojej wypowiedzi dotyczącej tragizmu pomyłek i powikłań losów ludzkich, warto przypomnieć definicje tragizmu. Tragizm jest cecha dzieła literackiego, polegającą na takim ułożeniu losów bohatera, że musi on dokonywać wyboru miedzy dwom równorzędnymi racjami, jednakże każda jego decyzja pociąga za sobą złe skutki. Jest to kategoria ukształtowana w epoce starożytnej, przypisana tragedii greckiej. Jednak należy podkreślić iż mimo, że zawsze mamy do czynienia z tragizmem, nie jest to ten sam rodzaj tragizmu jaki znamy ze starożytnych dramatów. Literatura wskazuje wiele innych rodzajów tragizmu. W greckich tragediach centralnym elementem jest działanie fatum, a więc przeznaczenia, zaś w czasach nowożytnych tragizm stał się kategorią filozoficzną, która odsłania sprzeczności świata lub rozdarcie ludzkiej świadomości.

Jednym z najwybitniejszych dzieł Sofoklesa jest tragedia „Król Edyp”. Opowiada ona dzieje dotkniętego klątwa bogów, syna króla Teb- Edypa. Utwór ten zawiera w sobie elementy tragizmu charakterystyczne dla tragedii antycznej. Tragizm utworu polega na ukazaniu nierozwiązywalnego konfliktu, starcia jednostki z siłą wyższą. Zdarzenie sprzecznych racji prowadzi do katastrofy i klęski jednostki. Mit Labdakidów opowiada o domu Lajosa, nad którym ciążyło fatum. Klątwa rzucona na ojca spadła również na syna- Edypa. Główny bohater zostaje porzucony przez ojca i matkę w górach. Wychowuje się wśród obcych ludzi, w obcym kraju. Nieświadom swojego wcześniejszego losu, ma jednak przeczucie, że Korynt nie jest jego ojczyzna, w związku powyższym udaje się do delfickiej przepowiedni aby dowiedzieć się prawdy. Prawda okazała się jednak straszna. Wyrocznia przestrzegła go, aby nie wracał gdyż zabije własnego ojca i poślubi matkę. Bohater opuszcza Korynt nieświadom, że napotkany jeździec, którego zamordował był jego ojcem. Kolejną tragedią jest to, iż będąc nieświadom dopuszcza się haniebnego czynu, poślubiając własną matkę. Apogeum tych nieszczęść jest fakt, że sam wydaje wyrok na siebie, wzywając Tyrezjasza, który obwieszcza prawdę: „Edyp, król Teb jest winien zbrodni kazirodztwa i ojcobójstwa”. Spokojne życie Edypa legło w gruzach. Jego żona-matka poznawszy prawdę popełniła samobójstwo. Edyp nie mogąc się pogodzić z tymi faktami stara się odpokutować swoje winy wykłuwając sobie oczy i udając się na wygnanie, gdzie umiera w samotności.

Bardzo często w tragediach można znaleźć elementy związane z miłością. Miłość ma raczej pozytywne znaczenie, kojarzy się ze szczęściem, wzajemnością, bezpieczeństwem i oddaniem. Jednak motyw miłości nieszczęśliwej nie jest nam obcy. Przyczyny miłosnych cierpień bywają różne, lecz najczęściej wynikają one z braku wzajemności lub innych przeszkód stojących na drodze ku szczęściu. Przykładem tragizmu, gdzie można znaleźć elementy związane z miłością jest utwór „Dzieje Tristana i Izoldy”. Miłość Tristana i Izoldy do szczęśliwych zapewne...