Monarchia absolutna, absolutyzm - forma rządów występująca przede wszystkim we wczesnonowożytnej oraz starożytnej (przykładem starożytnej monarchii absolutnej może być ustrój Cesarstwa Rzymskiego) monarchii oraz mające ją uzasadnić doktryny polityczne.

SYTUACJA PAŃSTWA

W II połowie XIV w. i w I połowie XV w. Francja pogrążona była w tzw. wojnie stuletniej. W II połowie XV w. doszło do pewnej konsolidacji królestwa. Zaś w wieku XVI Francja usiłowała rywalizować o hegemonię w Europie z imperium Habsburgów.

W roku 1598 we Francji zakończyły się wojny religijne, tzn. edykt nantejski zapewniał innowiercom swobody religijne, a jako gwarancję dotrzymania postanowień edyktu oddawał im szereg twierdz. min. silną twierdzę la Rochele na wybrzeżu atlantyckim.

INSTYTUCJE I ZASADY SPRAWOWANIA WŁADZY:

W XVII w. sformułowano tzw. prawa fundamentalne monarchii stojące ponad królem. Król nie mógł:

    *  zmieniać prawa następstwa (korona zawsze przechodziła na najstarszego syna - musiał on być stanu świeckiego )
    *  swobodnie dysponować domeną królewską.
    *  król musiał wyznawać religię katolicką
    *  na straży praw fundamentalnych stał parlament paryski (władza sądownicza)

Na początku XVII w. Francja była wyniszczona wojnami religijnymi, armia była słaba, silna pozycja szlachty i arystokracji, dobrze rozwinięty stan mieszczański, chłopi w zdecydowanej większości byli osobiście wolni, zaś ziemia którą uprawiali obciążona była tylko podatkami na rzecz państwa.

MOTYWACJE I CELE POLITYKI W CZASACH LUDWIKA XIII I LUDWIKA XIV:

Po zamordowaniu króla Henryka IV jego następcą został Ludwik XIII. Monarcha ów na I ministra powołał kardynała Richelieu. Podłożył on podwaliny pod potęgę Francji. Francja była wówczas państwem zdecentralizowanym. Prowincje franc. cieszyły się pewną niezależnością, duży wpływ na politykę miały skłócone z sobą grupy arystokracji.

Richelieu, kiedy został powołany na I ministra przedstawił nowy sposób widzenia spraw państwowych. Odtąd polityka miała być prowadzona przez tzw. rację stanu. Podstawą racji stanu jest pojęcie państwa. Racja stanu wyraża konflikt wartości pomiędzy osobistym charakterem władcy a wymaganiem królestwa. Każe władcy nawet zrezygnować z ludzkich uczuć. Na głos racji stanu milknie uczucie litości i miłosierdzia. Stąd Richelieu nakazywał egzekucję zbuntowanych arystokratów mimo, że osobiście był z nimi zaprzyjaźniony. W imię racji stanu król nie może być hojny i zamiast dawać pieniądze swoim poddanym musi nakładać na nich podatki. Władca musi zrezygnować z poczucia honoru, racja stanu może go zmusić do złamania danego słowa. Richelieu wyznawał zasadę władzy absolutystycznej (absolutna gwarancja własności w zamian za władzę absolutną. Podporządkowanie interesów prywatnych interesom państwa). Aby zrealizować Francuzką rację stanu Richelieu złamał innowierców, ale pozostawił im swobodę praktyk relig...