Klimat i zasięg lądolodów podczas maksimum ostatniego zlodowacenia.
Ostatnie zlodowacenie zostało najdokładniej poznane . Jego formy rzeźby nie zostały jeszcze zatarte dlatego można dokładnie odtworzyć zasięgi a także próbować określić warunki klimatyczne tego glacjału.
Dzięki istniejącym w przyrodzie dwóm izotopom tlenu , można określić paleoklimat świata oraz umieścić zmiany klimatyczne w czasie. Z tych dwóch izotopów ten lżejszy 16O jest o wiele bardziej rozpowszechniony w wodzie. Występuje pewien zmienny w czasie stosunek izotopu 18O/16O. Organizmy morskie przyswajają tlen w postaci prostych związków chemicznych (CO2, -CO3,) , a procentowy udział tych izotopów tlenu odpowiada stosunkowi jaki aktualnie znajdował się za ich życia w wodzie morskiej. Wbudowują go w tkanki lub wapienny szkielet ( muszlę, kości ). Po śmierci tych organizmów stosunek 18O/16O zostaje zachowany , tworząc w ten sposób zapis zawartości 18O charakterystyczny zarówno dla warunków klimatycznych w jakich zamieszkiwały te organizmy jak i dla epoki w jakiej żyły. Udział procentowy izotopów 18O i 16O jest zmienny, lżejszy izotop – 16O odparowuje z morza łatwiej niż cięższy , zatem para wodna i wszystkie opady atmosferyczne są wzbogacone w 16O. Wskutek tego morze powinno zawierać więcej 18O. Niewielki nadmiar tego izotopu powraca jednak do poprzedniego stanu poprzez odpływ do morza rzek zasilanych opadami atmosferycznymi z 16O. Jednak podczas zlodowacenia część wody , która odparowała z mórz zostaje uwięziona w lodzie z nadmiarem 16O, przez co 18O/16O jest wyższy niż w interglacjale (na każde 10 m wody usuniętej z oceanu i zatrzymanej w postaci lodu powoduje wzrost q18O o 1 % ).W ten sposób skamieniałości w osadach głęboko morskich tworzą zapis glacjacji i deglacjacji w formie q18O , czyli odchylenie od ustalonej normy. Datowanie to komplikuje jednak jedno zjawisko , o tuż w wodach chłodnych organizmy przyswajają więcej 18O niż w wodach ciepłych. Tak więc stosunek 18O/16O w mikroskamieniałościach oceanu glacjalnego jest większy niż oceanu interglacjalnego, zważywszy hipotetyczny taki sam stosunek izotopów. Ze zjawiskiem tym można uporać się dokonując analizy muszli organizmów głęboko morskich gdzie temperatura zmieniała się w niewielkim stopniu. Można także zastosować datowania radiowęglowe szczątków organicznych ,badania te można stosować dla osadów nie starszych niż mniej więcej 40000 lat, czyli na czas +/_ trwania ostatniego zlodowacenia.
Na podstawie wierceń głęboko morskich , a także datowań pyłków ustalono , że maksimum ostatniego zlodowacenia przypada na okres od 18000 do 21000 lat temu (LGM ) .
W ciągu ostatnich dwudziestu lat powstało bardzo dużo symulacji klimatu jaki miał panować podczas maksimum ostatniego zlodowacenia. Przy powstawaniu tych modeli ...