Handel zagraniczny

HANDEL ZAGRANICZNY – jt wymiana towarowa między podmiotami gospodarczymi. Odpłatna wymiana towarów i usług między podmiotami mającymi swoje siedziby w różnych krajach.
Przedmiotami handlu są:
Towary
Usługi
Dobra niematerialne (patenty, licencje)
Formy handlu:
Export – sprzedaż i wypływ towarów za granicę
Import – zakup i przywóz towarów z zagranicy
Reexport – sprzedaż towarów wcześniej zaimportowanych
Reexport bezpośredni – może zawierać klauzurę, aby dany towar nie był sprzedany do danego kraju, i aby towar nie był uszlachetniony
Reexport pośredni – towar zostaje uszlachetniony i idzie na nowy adres; towar przyjeżdża do kraju który go dalej exportuje

TRANZYT – przewóz towarów z jednego kraju do drugiego przez trzeci kraj.
Rodzaje tranzytu:
Bezpośredni – bezpośrednio z jednego kraju do drugiego (z Litwy do Niemiec)
Pośredni – zatrzymuje się w kraju tranzytowym i są stosowane środki uszlachetniające np. przepakowanie, przeładowanie towaru.
Podział tranzytu wg kryterium transportu:
Lądowy
Kolejowy
Samochodowy
Śródlądowy
Mieszany
Lądowo-morski   (z pd na pn)
Morski   (z jednego statku na drugi)
Lotniczy
Przesyłkowy    (ropa, gaz, energia elektryczna)
Imperatywny (nie ma wyboru drogi transportu) lub alternatywny (ma wybór drogi transportu)
Uprzywilejowany  (początkowy i końcowy punkt znajduje się na terenie jednego kraju np. kolej przez Bieszczady)
Obrót uszlachetniający – jt odpłatny przerób (uszlachetnienie) towarów otrzymywanych w tym celu lub wysyłanych za granicę. Warunkiem obrotu uszlachetniającego jest to aby przerabiany towar pozostał własnością kraju i został zwrócony.
Rodzaje:
Czynny – dla kraju w którym dokonuje się uszlachetnienia i otrzymuje zapłatę
Bierny – dla kraju dla którego dokonuje się uszlachetnienia i który dokonuje zapłaty
W wyniku uszlachetnienia następuje podniesienie jakości i wartości towaru; nie następuje zmiana rodzaju towaru
Obrót naprawczy – może nastąpić ingerencja w niektóre cechy:
Czynny
Bierny

LEASING – jt swoista forma najmu lub dzierżawy ruchomych lub nieruchomych środków trwałych bez konieczności ich nabycia. Raty czynszu są tak skonstruowane, że pokrywają wartość i zysk leasingodawcy. Istnieje możliwość wpisania rat leasingowych w koszty.
Bezpośredni – leasingodawca oddaje towar leasingobiorcy
Pośredni – jeśli firma leasingowa pośrednio bierze koszty na siebie
Wyróżniamy:
Leasing operacyjny – dotyczy dóbr ruchomych i obejmuje czas do 3 lat np. biuro, komputer, samochód. Spłata nie następuje przez jednego leasingobiorcy. Serwisem zajmuje się leasingodawca. Umowa może być wcześniej wypowiedziana przed wygaśnięciem przez 1 leasingobiorcę na określonych warunkach.
Leasing finansowy – umowy nie podlegają rozwiązaniu przed upływem okresu na jaki zostały zawarte. Odnoszą się głównie do specjalnych urządzeń lub maszyn, które z zasady nie mogą być użytkowane przez wielu kolejnych klientów oraz ulegają stosunkowo szybko normalnemu zużyciu. Przedmiot tych umów podlega całkowitej lub prawie całkowitej amortyzacji w okresie ich trwania. Najczęściej ma charakter leasingu pośredniczącego.

PODZIAŁ RYNKÓW
a)rynek sprzedawcy – podaż popytu
b)rynek nabywcy – podaż popytu

Podstawowy podział to:
rynek formalny – na którym są działający zgodnie z normami, regułami; zaliczamy giełdy, aukcje
rynek nieformalny – większa swoboda działania; zaliczamy targi, wystawy, salony, przetargi (rynek formalny ułomny)
Aukcja – publiczna, doraźna licytacja w określonym miejscu towarów niezamiennych i czasie niejednorodnych
Warunkiem przystąpienia jest wpłata wadium (jt zabezpieczenie przed wycofaniem się z licytacji)
Techniki sprzedaży:
ustna
mechaniczna
pisemna
Systemy sprzedaży:
1.crescendo – licytacja w górę, kto da więcej
2.diminunendo – licytacja w dół, kupuje ten kto pierwszy się zgłosi
Po dokonaniu zakupu podpisuje się notę zakupu – cenę loco. Notę kupna pomniejsza się o wadium.
Przetarg – (budowa hoteli, lotnisk, linii kolejowych...) jt zbieranie ofert (propozycji sprzedaży) i wybór najlepszego kontrahenta. Aby przystąpić do przetargu trzeba wpłacić wadium (w formie gwarancji bankowej). Wymaga się legalizacji dokumentów przetargowych w przedstawicielstwie danego kraju w Polsce. Oferta przetargowa składa się z oferty handlowej i technicznej.
W odróżnieniu od aukcji cena nie jest jedynym wyznacznikiem w przetargu. Często wybiera się 2-3 oferty i zaprasza się na rozmowy techniczne. Władze starają się zyskać coś dla miasta, regionu. Gdy jest porozumienie to zaczynają się rozmowy handlowe. Wybiera się jedną ofertę i podpisuje kontrakt.
Targi – muszą być specjalne hale; dobry dojazd; infrastruktura
Wystawy – nie podpisuje się kontraktów; pokazuje się nowości
Salony – prezentuje się prototypy; zaprasza się fachowców i wybranych potencjalnych nabywców.
Przedmiotem obrotu na giełdzie jest 50 grup towarowych m.in.: zboża, nasiona oleiste, cukier, używki (kawa), produkty pochodzenia roślinnego, zwierzęcego, materiały energetyczne.
Cechy towaru giełdowego:
1.jednorodny czyli wymienny tzn nie trzeba go oglądać
2.podlegający standaryzacji
3.trwały
4.popyt i podaż na nie musi być masowa czyli niepewna (trudna do przewidzenia) w dłuższym okresie; popyt Giełdy dzielimy na:
towarowe
pieniężne
usługowe
mieszane
Ze względu na zasięg:
giełdy o zasięgu międzynarodowym
giełdy o zasięgu krajowym
Ze względu na formę prawną:
organizowane przez państwo
korporacyjne tworzone przez organizacje gospodarcze i zmieszanie kupców i przemysłowców
Uczestnicy:
Członkowie giełdy – mają najwięcej uprawnień, najczęściej mają prawo do zawierania kontraktów i umożliwia im to prowadzenie zyskownych interesów i pośredniczenie w charakterze maklera w interesie jej, nie członków. Liczba członków jest ustalona i można ją rozszerzyć.
Uczestnicy giełdy – mają najmniejsze uprawnienia, nie mają prawa wyborczego, nie korzystają ze zniżek.
Maklerzy – zaprzyjaźnieni doradcy, którzy pośredniczą przy zawieraniu transakcji handlowych. Makler działa w imieniu osób trzecich i na ich r-k. Pobierają ½% prowizji. Może pobierać prowizję od dwóch stron.
Goście – mogą dokonywać transakcji tylko za pośrednictwem maklerów, mogą wychodzić w towarzystwie osób uprawnionych.
Izba rozliczeniowa – ma odrębną osobowość prawną; rozlicza dokonywane transakcje.
Składy giełdowe – domy składowe przy dostawie na  skład, towar dopuszczony do obrotu dzielony jest na loty o wadze odpowiadającej jednostkom transakcyjnym.
Dochód giełdowy: warrant – jt papier wartościowy reprezentujący aktualną wartość danego towaru, wystawiony na zlecenie określonej osoby to przenoszony przez „indos” lub wystawiony na okaziciela.
Na dokumencie podana jest dokładna waga, gatunek, nr partii.
Jednostka transakcyjna – (kontrakt) to najmniejsza ilość towaru jaką można sprzedać lub kupić na giełdzie.
Jednostka negocjacyjna – jednostka na której wyraża się kurs (cenę) towaru na giełdzie towarowej.

NOTOWANIA GIEŁDOWE:
SPOT – notowanie w transakcjach natychmiastowych (kasowych)
FUTURE (terminowe) – notowania na określone terminy przyszłych dostaw.
Dla każdej z grup notowania są 3 grupy:
BID – kurs kupna (kurs po którym nabywcy są skłonni kupić towar)
OFFER – kurs po którym są gotowi sprzedać
SETTLEMENT PRICE – kurs transakcyjny, rozliczeniowy.
Rodzaje notowań giełdowych:
I.transakcje rzeczywiste – (efektywne, spot) cechą jest rzeczywiste przeniesienie własności w zamian za odpowiedni ekwiwalent pieniężny. Realizacja polega na faktycznym dostarczaniu lub wydaniu polecenia dostarczenia przez sprzedającego określonej partii towaru do wskazanego przez kupującego miejsca.
1.transakcje natychmiastowe (kasowe) – towar znajdujący się w miejscu przewidzianej dostawy zostaje wydany kupującemu niezwłocznie po zawarciu umowy, przez przekazanie dokumentów uprawniających do dysponowania towarami, jak i zapłata za towar w dniu zawarcia transakcji lub w dniu następnym.
2.Transakcje dostawne (forword)
a)na przybycie lub towary w drodze – towary załadowane są przed zawarciem transakcji i jeżeli w tym czasie nastąpiło zawarcie transakcji towar jest skierowany bezpośrednio do miejsca przeznaczenia wskazanego przez nabywcę
b)na załadowanie – sprzedający zobowiązany jest załadować towar w kraju wysyłki, w terminie określonym w umowie.
c)Na dostarczenie – sprzedający zobowiązany jest dostarczyć towar w umówionym terminie do miejsca przeznaczenia.
II.transakcje nierzeczywiste – (future) celem nie jest efektywna dostawa towaru, zawierane są po to by zyskać na różnicach cen lub zabezpieczyć przed wahaniami cenowymi.
1.transakcje spekulacyjne (na zasobie)
a)transakcje spekulacyjne proste
typu long – gra na zwyżkę (byku)
typu short – gra na zniżkę (niedźwiedziu)
b)transakcje pożyczkowe
typu borrowing
typu lending
c)transakcje arbitrażowe
d)transakcje operacyjne
2.transakcje zabezpieczające
a)transakcje zabezpieczające typu hedge
hedging zakupowe
hedging sprzedażowe
b)transakcje z wywołaniem (zafiksowaniem ceny) typu „call on”
c)transakcje przeciw rzeczywistemu towarowi  (A/A against actuls)
Ad 1a) powinny być poprzedzone analizą trendów cenowych. Maklerzy działają w ramach gry na zwyżkę noszą nazwę byków, na zniżkę niedźwiedzi. Spekulanci grający na zwyżkę kupują określoną ilość kontraktów terminowych co powoduje szybki wzrost popytu (zakładamy względnie stałą podaż). Sytuacja ta wywołuje wzrost cen na giełdzie tworzy tzw. hossa. Spekulanci nie zamierzają w przyszłości odebrać zakupionego towaru lecz odsprzedają go z zyskiem, gdy ceny rosną zgodnie z oczekiwaniami. Gra niedźwiedzi – grający na giełdzie otwiera na giełdzie pozycje krótką, sprzedając kontrakty terminowe. Powoduje przez to szybki wzrost podaży. Szybki wzrost podaży powoduje spadek cen (przy łożeniu sztywności popytu), gdy nastąpi spadek cen, tendencję tę określa się bessą, pozycja krótka zostaje zlikwidowana przez zyskowne zakupy odpowiedniej liczby kontraktów. Likwidacji tej dokonuje się przed upływem terminu realizacji wyznaczonym w kontrakcie.
Ad 1b) polega na jednoczesnym zawarciu dwóch przeciwstawnych transakcji z różnymi terminami realizacji:
typu BORROW (wypożyczenie z giełdy) polega na jednoczesnym zawarciu transakcji zakupu towarów na określony termin wcześniejszy i sprzedaż tej samej liczby towarów na termin późniejszy
typu LENDING (wypożyczenie giełdzie) polega na zawarciu wypożyczeniu giełdzie z tym, że transakcje sprzedaży na termin wcześniejszy transakcji zakupu na termin późniejszy
celem tej transakcji jest gra (spekulacja) nie na samą zmianę notowań jednak na różnicach między notowaniami spot i future.
Ad 1c) występuje na rynku terminowym; polega na zawieraniu jednocześnie transakcji zakupu i sprzedaży:
towaru o tym samym gatunku na dwóch różnych giełdach towarowych
tego samego towaru na tej samej giełdzie lub różnych giełdach towarowych
różnych towarów zbliżonych do siebie pochodzeniem, procesem produkcji lub przeznaczeniem, na tej samej giełdzie lub różnych giełdach
Ad 2a) transakcje realizowane są na rynku terminowym. Są zawierane przez sprzedawców i nabywców rzeczywistego towaru, w celu zabezpieczenia się przed niekorzystnymi zmianami cen w przyszłości. Zawierane są wówczas, gdy:
producent towaru giełdowego decydując się na określoną wielkość produkcji chce się zabezpieczyć przed ewentualnym spadkiem cen, w okresie od podjęcia produkcji do realizacji na rynku.
Gdy kupiec (np. pośrednik handlowy) po dokonaniu rzeczywistego zakupu towaru giełdowego przechowuje go przez pewien czas zanim znajdzie się możliwość korzystnej odsprzedaży
Gdy producent używający towaru giełdowego jako surowca kupuje zapas tego towaru i chce uchronić się przed stratami. Z tytułu zmian cen wyrobów gotowych lub uzgodnionych ceną wyrobu gotowego obawia się  wzrost cen surowca. Jednocześnie zawarcie rzeczywistego kontraktu (kupna-sprzedaży) dokonywana jest odwrotna operacja typu FUTURE (jeśli bliski terminowi dostawy towarów w ramach transakcji rzeczywistych). Rezultat transakcji wynika z łącznej kalkulacji transakcji rzeczywistej i zabezpieczającej.
Motywem (celem) transakcji nie jest osiągnięcie zysku z tytułu różnic cen na giełdzie lecz ograniczenie strat lub zwiększenie korzyści z zawarcia transakcji rzeczywistej poza giełdą.

Hedging zakupowy – realizowany w celu zabezpieczenia się przed wzrostem cen; sprzedaż rzeczywista i zakup terminowy
Hedging sprzedażowy – realizowany w celu zabezpieczenia się przed wzrostem cen; zakup rzeczywisty i sprzedaż terminowa.


KUPCY, DZIAŁALNOŚĆ NA RYNKU I ICH PODZIAŁ
Kupiec jt. Osoba fizyczna lub prawna dokonująca kupna – sprzedaży, zajmująca się tym zawodowo w celu osiągnięcia zysku
Kupców dzielimy:
A)  ze względu na ryzyko
1.własny rachunek – sami ponoszą ryzyko
2.cudzy rachunek  - otrzymują od zleceniodawcy wynagrodzenie
a.komisant
b.konsygnatariusz
c.agent
d.przedstawiciel
e.makler
B) ze względu na formę prawną:
1.kupcy jednoosobowi
2.spółki
3.spółdzielnie
4.przedsiębiorstwa państwowe
C) ze względu na podział działalności
1.towarowi
2.nietowarowi

ad. A2a) Kupcy działający na cudzy rachunek:
komisant – jt. Kupiec działający we własnym imieniu na rachunek zleceniodawcy ( komitenta) w oparciu o długookresową umowę komisową. Za swoją pracę otrzymuje wynagrodzenie w formie prowizji której wysokość jest zależna od rynku, rodzaju towaru, zwyczajów handlowych (im wyższa wartość towaru tym niższa prowizja).
Komitent ustala komisantowi limity cen dolnych przy sprzedaży, górnych przy zakupie, których nie powinien komisant przekroczyć. Komisant może otrzymać od komitenta  dodatkową prowizję (del credere) kiedy komisant zagwarantował komitentowi własnym majątkiem wypłacalność klienta, któremu sprzedawał towar na kredyt .
Zalety umowy komisu:
Dla komitenta:
może działać za pośrednictwem komisanta na rozległych rynkach
ma zagwarantowaną opłacalność transakcji
Dla komisanta:
nie ryzykuje własnym majątkiem
ile zrobi tyle ma
ad. A2b)
konsygnatariusz_- działa na rachunek konsygnatora i prowadzi skład konsygnacyjny z którego dokonuje sprzedaży powierzonych mu towarów ( składy tworzone są przy granicy, przy składach celnych, przy fabrykach). Składy te są tworzone  w celu nie trzymania części zużywających się i wymienialnych  we własnym salonie np. u dealera, a ten obciążony byłby ogromnymi kosztami.
Umowa o skład konsygnacyjny ma charakter umowy komisowej, łączy ze sobą umowę komisu i umowę o skład.
Umowa precyzuje:
listę towarów będących przedmiotem sprzedaży
górną wartość ewentualnie ilość
obowiązki stron
sposób rozliczania ze sprzedaży
wynagrodzenie konsygnatariusza
Konsygnatariusz ma obowiązek należycie zabezpieczyć towar, ubezpieczyć, informować konsygnatora  o stanie sprzedaży i zapasów i rozliczać się z konygnatorem
Konsygnator ma obowiązek przesyłać towar zgodnie z umową, na bieżąco uzupełniać ich stan, wypłać uzgodnioną prowizję  konsygnatariusza, ustalać limity cen i jeśli umowa to przewiduje ponosić koszty transportu i składowania. Koszty tego składu ponosi jeden lub drugi lub obaj po części. Składy są najczęściej lokowane w strefach wolnocłowych, żeby przed momentem sprzedaży nie obciążać towarów podatkami, cłem i innymi opłatami. Skład zapewnia ciągłość sprzedaży, utrzymanie pozycji na rynku
Ad. A2c)
Agent – osoba fizyczna  lub prawna działająca w imieniu i na rachunku zleceniodawcy ( pryncypała) i pośrednicząca w zawieraniu umów kupna – sprzedaży i współdziała w ich realizacji. Agent jest od tego aby
„ naganiał” klientów. Zna prawo, zna rynki i ma wyszukiwać klientów.
Rodzaje agentów:
1.towarowy
2.geograficzny
3.z prawem wyłączności – ma wyłączność na handel towarem zleceniodawcy; pobiera prowizję od wszystkich transakcji nie zależnie od tego czy w nich uczestniczy czy nie
4.bez prawa wyłączności ; otrzymuje prowizję tylko od tych transakcji w których uczestniczył
Do podstawowych zadań należy:
wyszukiwanie nabywców na towar firmy którą reprezentuje na rynku
prowadzenie działalności promocyjnej, koszty pokrywają po części agent i pryncypał
zbieranie i przekazywanie zleceniodawcy informacji (dotyczących np. cen, koniunktury, zmiany stawek celnych)
Prowizja agencyjna (wynagrodzenie agenta) zależy od:
rodzaju towaru
wielkości terytorium które obsługuje
polityki rynkowej zleceniodawcy
czy i w jakim zakresie agent wykonuje dodatkowe usługi na rzecz zleceniodawcy
Często agent zobowiązuje się do prowadzenia punktu serwisowego, składu konsygnacyjnego.
Prowizja agenta w Europie liczona jest na bazie EXW w Polsce FOB (droga morska) DAF (droga lądowa). Prowizję wypłaca się po wpływie należności za towar.
Na dużych rynkach występują również agenci generalni- jt agent prawem wyłączności który ustanawia (powołuje) subagentów działających lokalnie, którym sam płaci prowizję.
Agent może reprezentować tylko jedną stronę i tylko od jednej strony bierze prowizję.
Ad A2e)
Makler – osoba będąca doraźnym pośrednikiem przy zawieraniu różnego rodzaju transakcji. Ze względu na jednoczesność przy pośredniczeniu danego maklera może on mieć kilku klientów równolegle. Jt osoba działająca w czyimś imieniu, nie na własny r-k. Makler jest specjalistom w odniesieniu do danego tematu np. grupy towarowej, rodzaju usługi. Pobiera on za usługi, porady i pośrednictwo przy zawieraniu transakcji prowizję. Możemy wyróżnić maklera urzędowego, który musi zdać egzamin – jt makler ściśle przypisany danej organizacji. Może być też makler wolny.
Maklerów możemy podzielić na:
wolny lub urzędowy
towarowy lub usługowy
Makler jest rozliczany ze swojej pracy na podstawie noty maklerskiej
Ad A1)  Działający  na własny rachunek i we własnym imieniu
1.hurtownik – osoba pośrednicząca w zawieraniu transakcji kupna- sprzedaży. Może działać na własny lub cudzy r-k. Zawiera on każdorazowo umowę kupna-sprzedaży. Jt opłacalne dla producenta, który zajmuje się sprzedażą dóbr na rynku krajowym i chce wejść na rynek zagraniczny co jak wiadomo jest kosztowne. Hurtownik zazwyczaj nie ma wyłączności na sprzedaż towarów, w związku z czym można korzystać nawet z większ4ej liczby hurtowników przy sprzedaży tego samego towaru. Czy hurtownik korzysta ze statutu małej firmy decyduje wielkość obrotów i ilość osób zatrudnionych. Hurtownicy są najczęściej wyspecjalizowani towarowo lub geograficznie, czasami też towarowo-geograficzne.
2.dystrybutor – działa wyłącznie na własny r-k i zawiera z nabywcą umowę długoterminową. W przypadku importu wiąże się to często z całkowitym lub częściowym monopolizowaniem rynku. Może on nadawać takim towarom własną markę zajmuje się ich dystrybucją , ustala sam ceny, jednocześnie ponosi koszty związane ze sprzedażą importowanego towary.
3.dealerzy – działają we własnym imieniu na własny r-k. Specyfika polega na tym, że dealer sprzedaje towar ostatecznemu nabywcy. Dealerzy mogą być krajowi lub zagraniczni. Głównie sprzedają urządzenia komputerowe i samochodu osobowe. Dealer może być sprzedawcą kilku firm na raz zazwyczaj wzajemnie się uzupełniających. Dealer generalny jeśli ma większy zasięg działania może mieć swoich subdealerów. Dealer jest odpowiedzialny również za obsługę techniczną sprzedawanych towarów i odk...
To tylko 30% tekstu zobacz całość »

Uzyskaj pełny dostęp

To tylko 30% calej tresci. Aby uzyskac dostep do calego materialu jak rowniez do wszystkich wypracowan i streszczen na stronie:

Wyślij SMS o treści: koddeszkola na numer 73480

Dostęp ważny przez 1 tydzień
Koszt to tylko 3zł + VAT!!! | Problemy z kodem?
Nie chcesz wysyłać SMS-a?


Zobacz podobne teksty: