PIERWSZA ZASADA DYNAMIKI NEWTONA
Kinematyka zajmuje się opisem ruchu, natomiast dynamika bada warunki i przede wszystkim przyczyny powstawania danego ruchu.
Opracowanie przez Isaaca Newtona trzech zasad dynamiki, które autor nazwał "prawami ruchu" było swoistą rewolucją w fizyce. Spowodowało to obalenie fałszywych poglądów, które panowały od starożytności.

I zasada dynamiki
Jeżeli na ciało nie działa żadna siła albo działające siły równoważą się, to ciało to pozostaje w spoczynku albo porusza się ruchem jednostajnym prostoliniowym.

Zasada ta nie jest zbyt trudna do zrozumienia, a tym samym do zapamiętania. Wystarczy rozejrzeć się wokół nas. Zobaczymy mnóstwo przedmiotów, które się nie poruszają. Czemu tak jest? Nie możemy powiedzieć, że nie działają na nie żadne siły, wiemy dobrze, że gdy je podniesiemy, siła grawitacji ciągnie je do ziemi, a więc również gdy stoją siła ta działa. Jednak działają na te rzeczy również siła sprężystości podłoża, siła wyporu powietrza i mnóstwo innych. Siły te równoważą się i wszystkie te rzeczy są nieruchome. Inny przykład: spróbuj poślizgać się po dywanie, jest to niemożliwe, ponieważ tarcie pomiędzy dywanem, a podeszwami twoich kapci jest zbyt duże. Natomiast możesz poślizgać się po lodzie, gdyż siła tarcia jest już znacznie mniejsza. Wniosek stąd, że gdyby siła tarcia była coraz mniejsza ślizgałbyś się coraz dalej. Gdyby była równa zeru nigdy nie przestałbyś się ślizgać.
I zasada dynamiki jest nazywana zasadą bezwładności. Bezwładność jest to taka właściwość ciała, która sprawia, że bez działania siły ciało to nie jest w stanie zmienić ani wartości, ani kierunku swojej prędkości.