Jak podstawowe pojęcia matematyczne, jak liczba czy najprostsze - figury geometryczne, powstały na długo przed pojawieniem się tekstów matematycznych. Najdawniejsze matematyczne teksty pisane, znane obecnie, zachowały się mniej więcej z początku drugiego tysiąclecia p.n.e. Na ten okres przypada rozkwit dwóch wielkich cywilizacji starożytnego Wschodu - Egiptu i Babilonu.

Starożytny Egipt (IV tysiąclecie p.n.e. - 641 n. e.), to kraj o bardzo wyraźne wytyczonych granicach. Tworzyła je wysychająca Sahara na zachodzie, Morze Śródziemne i Morze Czerwone prawie odcinały go z północy i wschodu, skalisty Punt, czyli pogranicze Sudanu i Etiopii, stanowiły granicę południową.

Takie położenie geograficzne sprawiało, że był on mniej narażony na najazdy. Wylewający po dziś dzień mulisty Nil, który odnawiał płodność gleby, umożliwiał wysoki poziom i rozwój rolnictwa na tamtych terenach. W związku z tym, życie w starożytnym Egipcie przede wszystkim skupiało się tuż nad brzegami rzeki. Występowało tam największe, w owych czasach, nagromadzenie ludności. Dlatego więc organizacja państwowa była w Egipcie bardziej potrzebna niż gdziekolwiek indziej.
Na czele państwa stał król (faraon) - "bóg o władzy absolutnej" (według religii starożytnego Egiptu). Państwo rządzone było przy pomocy urzędników, zaś ziemię uprawiali chłopi.

Silni władcy prowadzili zwycięskie wojny. Kraj rozwijał się w pokoju. Ludność, zorganizowana w kilkudziesięcioosobowe brygady, nie mające stałego miejsca pobytu, całkowicie dyspozycyjna, pozwalała na podejmowanie przez państwo nawet niesłychanie ambitnych przedsięwzięć. Prowadzono duże roboty publiczne, jak na przykład budowa piramid w Gizie i Sakkara, dające w czasie wylewów Nilu zatrudnienie licznym robotnikom. Najbardziej znanymi budowami jest budowa piramidy Dżesera (pierwsza), która powstała około roku -2650 oraz największej piramidy Cheopsa, wybudowanej niecałe sto lat później.

Wy...