Jadwiga Andegaweńska, córka Ludwika Wielkiego, króla Węgier
i Polski, oraz Elżbiety Bośniaczki, przyszła na świat na Węgrzech . Pobyt
w znakomitym środowisku kulturalnym dworu w Budzie sprawił , iż Jadwiga posiadła umiejętność czytania , znajomość języków obcych, zamiłowanie
do lektury, muzyki, sztuki i nauki.
Za cenę przywilejów szlachta polska zgadzała się na objęcie tronu przez jedną z córek Ludwika Węgierskiego. Jednak wskutek wojny domowej Grzymalitów z Nałęczami w Wielkopolsce Jadwiga przybyła do polski dopiero
w 1384 r. Jej starsza siostra, Maria została królową Węgier.
Dnia 16 paĽdziernika 1384 r. w katedrze wawelskiej Jadwiga została ukoronowana na króla Polski. Przez parę lat , samodzielnie sprawowała władzę monarszą , a po ślubie z Jagiełłą nadal wywierała wpływ na rządy. Jeszcze
w 1378 r. czteroletnia Jadwiga, zgodnie ze zwyczajem owych czasów ,
została poślubiona arcyksięciu Wilhelmowi Habsburgowi. Szesnastoletni arcyksiążę przybył latem 1385 r. do Krakowa, by dopełnić tego małżeństwa. Jadwiga miała wtedy niecałe dwanaście lat, co uważano za właściwy wiek
do rozpoczęcia pożycia małżeńskiego. Ale małżeństwo Andegawenki
z Habsburgami było sprzeczne z polską racją stanu: groziło podporządkowaniem interesów Królestwa Polskiego polityce obcej dynastii. Rysowała się konieczność zawarcia przez Polskę unii z Litwą. Potężny zakon krzyżacki usadowiony nad Bałtykiem, u ujścia Wisły, Niemna i DĽwiny, zagrażał politycznej i gospodarczej suwerenności obu państw.
Unię miało przypieczętować małżeństwo wielkiego księcia Litwy Jagiełły
z polską monarchinią. Tymczasem Jadwiga, niechętna związkowi z człowiekiem , którego uważała za pogańskiego barbarzyńcę, spotykała się potajemnie
z Wilhelmem. Gdy panowie polscy , zapobiegając tym schadzkom ...