Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Transkrypcja DNA u eukariontów i prokariontów

Ostatnio komentowane
kappa xdddddddd
kk • 2016-12-07 19:00:41
Do d**y
Hn 88H • 2016-12-06 20:48:20
Polecam
Ola6a • 2016-12-05 19:19:19
super
sr • 2016-12-05 18:58:48
Dzięki za pomoc!
Uczeń • 2016-12-05 17:25:49
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Transkrypcja DNA u eukariontów i prokariontów

Choć transkrypcja zachodzi według tego samego ogólnego schematu, to jednak u organizmów prokariotycznych i eukariotycznych można zauważyć pewne różnice w jej przebiegu.

Porównanie transkrypcji u prokariontów i eukariontów

Proces zachodzi w cytoplazmie komórki

Proces zachodzi w jądrze komórkowym oraz w mitochondriach i plastydach

Występuje tylko jeden rodzaj polimerazy RNA.

Występuje trzy zasadnicze rodzaje polimerazy RNA:

  • Polimeraza RNA I – odpowiedzialna za syntezę rRNA
  • Polimeraza RNA II – odpowiada za syntezę mRNA
  • Polimeraza RNA III – odpowiada za syntezę tRNA oraz jednego rodzaju rRNA

 

Ponadto obecne są polimerazy RNA mitochondriów i plastydów.

Polimeraza łączy się z promotorem, a sygnałem do rozpoczęcia transkrypcji jest odłączenie jej podjednostki tzw. czynnika sigma.

Aby polimeraz przyłączyła się do promotora niezbędna jest obecność tzw. czynników transkrypcyjnych (kompleksy białek i enzymów). Sygnałem do rozpoczęcia transkrypcji jest fosforylacja białek polimerazy RNA.

Powstały w transkrypcji mRNA jest policistronowy, co oznacza że koduje kilka genów.

Powstały w transkrypcji mRNA jest moncistronowy, co oznacza że koduje jeden gen.

Geny w mRNA są niepodzielone, dlatego produkt powstały w transkrypcji może być od razu wykorzystany w translacji, która zaczyna się zazwyczaj  jeszcze przed zakończeniem transkrypcji.

Geny w mRNA są podzielone, dlatego produkt  powstały w transkrypcji musi być poddany obróbce potranskrypcyjnej. Pierwotny transkrypt, czyli pre-mRNA obok odcinków kodujących zwanych egzonami, zawiera odcinki niekodujące, czyli introny. Te drugie są usuwane w procesie zwanym splicingiem. Polega on na wycięciu intronów i składaniu egzonów. Ponadto u eukariontów zachodzi dojrzewanie pre-mRNA, w czasie którego do końca 5’ dodana zostaje tzw. czapeczka (cap), a do końca 3’ ogon poli (A). Sekwencja wchodząca w skład czapeczki stabilizuje mRNA, a w czasie translacji ułatwia przyłączenie się do rybosomu. Ogon poli to sekwencja składające się z szeregu nukleotydów adeninowych (150-200), które chronią mRNA przed działaniem enzymów degenerujących, czyli egzonukleaz.

 

 

Polecamy również:

  • Transkrypcja DNA – etapy, schemat

    W procesje transkrypcji na matrycowej nici DNA syntezowana jest komplementarna nić mRNA. Tak więc informacja genetyczna zwarta w DNA jest przepisywana na RNA. Więcej »

  • Translacja DNA – lokalizacja

    Translacja to proces syntezy białka, na postawie informacji zakodowanej w mRNA, który zachodzi na terenie cytoplazmy. W wyniku tego skomplikowanego procesu sekwencja nukleotydów mRNA (w postaci kodonów) zostaje przetłumaczona na sekwencję aminokwasów, które utworzą... Więcej »

  • Translacja DNA – etap inicjacji, elongacji i terminacji

    W procesie translacji wyróżniamy trzy zasadnicze etapy: inicjację, elongację i terminację. Inicjacja Etap inicjacji translacji różni się nieco u prokariontów i eukariontów. U pierwszych z nich mała jednostka rybosomu przyłącza się do mRNA przed kodonem startowym, w miejscu,... Więcej »

Komentarze (0)
1 + 1 =