Henryk Jan Józewski - Życiorys

Henryk Jan Józewski, pseudonim m.in. Niemirycz , Olgierd ( ur. 6 sierpnia 1892 r. w Kijowie , zm. 23 kwietnia 1981 r. w Warszawie ). Działacz państwowy II Rzeczypospolitej , artysta malarz, polski polityk i działacz niepodległościowy, piłsudczyk. Minister spraw wewnętrznych (29 grudnia 1929 – 17 marca 1930; 29 marca 1930 – 3 czerwca 1930), wojewoda wołyński: 1928–1929 i 1930–1938, wojewoda łódzki: 1938–1939.

Uczęszczał do I Gimnazjum Państwowego w Kijowie, następnie podjął studia na Wydziale Fizyko-Matematycznym Uniwersytetu św. Włodzimierza w Kijowie, które ukończył w czerwcu 1914. Jeszcze w 1905 r. wstąpił do organizacji samokształceniowej polskich gimnazjalistów „Korporacja", w której był przewodniczącym jednego z kół. W 1910 założyciel Związku Młodzieży Postępowo-Niepodległościowej. W 1915 r. został mianowany zastępcą komendanta Polskiej Organizacji Wojskowej (POW) w Kijowie. Jako poddany austriacki, został zesłany przez władze carskie, wraz z ojcem, do Saratowa . Po wybuchu rewolucji lutowej w Rosji , w czerwcu 1917 powrócił do Kijowa, gdzie kontynuował działalność w tamtejszej organizacji POW.

W tym czasie zajmował się również malarstwem – tworzył akwarele i portrety olejne. W 1919 opuścił Kijów i wyjechał do Warszawy. W kwietniu 1920 r. został wiceministrem spraw wewnętrznych w rządzie Ukraińskiej Republiki Ludowej. Podczas wojny polsko-bolszewickiej przebywał przy rządzie Petlury w Kijowie, a następnie w Tarnowie ( gdzie po odwrocie wojsk polskich i ukraińskich z Kijowa znajdowała się siedziba rządu URL ).

Po zakończeniu działań wojennych , od 1921 r. mieszkał w Warszawie, gdzie wrócił do pracy artystycznej. Zaangażował się osobiście w sprawę wydalenia Petlury z Polski, czego żądała strona sowiecka po zakończeniu wojny. Podjął na własną rękę decyzję o ukryciu Petlury ( którego bardzo cenił osobiście) do czasu ucichnięcia wrzawy wokół jego osoby. Pierwszym etapem było przewiezienie atamana z Tarnowa do Warszawy i ukrycie go we własnym mieszkaniu w Pałacu Raczyńskich. Po kilku tygodniach Stanisław Stempowski wywiózł Petlurę do majątku Kośmin pod Grójcem. Później przywieziono go z powrotem do Warszawy i ukryto z żoną i córką w mieszkaniu kijowskiego adwokata Włodzimierza Redlicha.

Ostatecznie 31 grudnia 1923 r. Petlura, po przejęciu władzy w Polsce przez rząd oparty o nacjonalistyczną i programowo antyukraińską endecję ( tzw. rząd Chjenopiasta) pod naciskiem władz opuścił Warszawę i przez Wiedeń, Budapesz...
To tylko 30% tekstu zobacz całość »

Uzyskaj pełny dostęp

To tylko 30% całej treści. Aby uzyskać dostęp do całego materiału jak również do wszystkich wypracowań i streszczeń na stronie:

Wyślij SMS o treści: koddeszkola na numer 73480

Dostęp ważny przez 1 tydzień
Koszt to tylko 3zł + VAT!!! | Problemy z kodem?
Nie chcesz wysyłać SMS-a?